Na co pomaga Roticox
Roticox zawiera etorykoksyb - selektywny inhibitor cyklooksygenazy-2 (COX-2), czyli koksyb z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Działa wybiórczo: hamuje COX-2 i ogranicza wytwarzanie prostaglandyn odpowiedzialnych za ból, stan zapalny i gorączkę, przy niewielkim wpływie na COX-1 w dawkach terapeutycznych. Efekt jest potrójny - przeciwzapalny, przeciwbólowy i przeciwgorączkowy.
Lekarz rozważa Roticox w objawowym leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. Bywa też stosowany w ostrym napadzie dny moczanowej, gdzie łagodzi ból i objawy zapalenia, a także krótkotrwale w umiarkowanym bólu po zabiegach z zakresu chirurgii stomatologicznej. O zasadności terapii w konkretnym przypadku decyduje lekarz.
Poniższe informacje mają charakter ogólny i nie zastępują zaleceń lekarza. Roticox przyjmuje się doustnie raz na dobę, niezależnie od posiłku, według zasady: najmniejsza skuteczna dawka przez najkrótszy potrzebny czas. Orientacyjnie, w chorobie zwyrodnieniowej stawów bywa to zwykle 30 mg na dobę (maksymalnie 60 mg), a w reumatoidalnym zapaleniu stawów i ZZSK zwykle 60 mg (w razie potrzeby do 90 mg).
W ostrym napadzie dny stosuje się 120 mg wyłącznie na czas ostrych objawów, nie dłużej niż 8 dni, natomiast po zabiegach stomatologicznych 90 mg maksymalnie przez 3 dni. Przy zaburzeniach czynności wątroby obowiązują niższe limity dawki. O dawce, porze i długości leczenia decyduje lekarz.
Na co uważać
Roticoxu nie stosuje się przy nadwrażliwości na etorykoksyb, czynnej chorobie wrzodowej lub krwawieniu z przewodu pokarmowego, ani gdy kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ wywołały skurcz oskrzeli, nieżyt nosa, pokrzywkę czy obrzęk naczynioruchowy. Przeciwwskazaniem są też ciąża i karmienie piersią, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciężka niewydolność nerek, zapalne choroby jelit, zastoinowa niewydolność serca (NYHA II-IV), niekontrolowane nadciśnienie, rozpoznana choroba niedokrwienna serca, tętnic obwodowych lub naczyń mózgowych oraz wiek poniżej 16 lat.
Do najczęstszych działań niepożądanych należą bóle i zawroty głowy, wzrost ciśnienia, obrzęki, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (niestrawność, ból w nadbrzuszu, nudności, biegunka, zgaga), kołatanie serca, wzrost aktywności aminotransferaz, osłabienie oraz wybroczyny. Pełną ocenę ryzyka przeprowadza lekarz.