Na co pomaga Tizanor
Tizanor to lek zwiotczający mięśnie szkieletowe o działaniu ośrodkowym - miorelaksant, agonista receptorów α2-adrenergicznych. Substancją czynną jest tyzanidyna. Pobudza ośrodkowe receptory α2 w rdzeniu kręgowym, nasila presynaptyczne hamowanie neuronów ruchowych i tłumi uwalnianie aminokwasów pobudzających. Efekt jest prosty: spada wzmożone napięcie mięśni (spastyczność) i klonus, a siła mięśniowa zostaje nienaruszona. Tyzanidyna ma też słabe, ośrodkowe działanie przeciwbólowe.
Kiedy lekarz rozważa Tizanor:
- spastyczność w chorobach neurologicznych (stwardnienie rozsiane, przewlekła mielopatia, choroby zwyrodnieniowe rdzenia kręgowego, następstwa udaru mózgu, porażenie mózgowe),
- bolesne, wzmożone napięcie i skurcze mięśni przy schorzeniach kręgosłupa (zespoły szyjne i lędźwiowe),
- bolesne skurcze mięśni po zabiegach chirurgicznych (np. operacja przepukliny krążka międzykręgowego, zwyrodnienie stawu biodrowego).
Czy ten lek pasuje do Twojego przypadku, ocenia lekarz po konsultacji - recepty nie da się kliknąć z góry.
Poniższe informacje mają charakter ogólny i nie zastępują zaleceń lekarza.
Orientacyjnie, według ChPL: w bolesnych skurczach mięśni zwykle 2-4 mg trzy razy na dobę, a w cięższych przypadkach dodatkowo do 2-4 mg na noc. W spastyczności neurologicznej leczenie zaczyna się od małej dawki (zwykle 2 mg) i zwiększa stopniowo, co około 3-7 dni, patrząc na odpowiedź i tolerancję; dawka podtrzymująca mieści się najczęściej w zakresie około 12-24 mg na dobę w 3-4 dawkach podzielonych.
Lek wymaga ostrożnego, stopniowego zwiększania i zmniejszania dawki - nagłe odstawienie grozi nadciśnieniem i tachykardią z odbicia. Przy niewydolności nerek dawkę się redukuje. To tylko punkt odniesienia. O dawce, porze przyjmowania i długości leczenia decyduje lekarz.
Na co uważać
Sprawdź, czy lek Cię nie dotyczy. Tizanoru nie stosuje się przy:
- nadwrażliwości na tyzanidynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu,
- ciężkich zaburzeniach czynności wątroby,
- jednoczesnym stosowaniu z silnymi inhibitorami CYP1A2, zwłaszcza fluwoksaminą oraz cyprofloksacyną - grożą one znacznym wzrostem stężenia tyzanidyny, ciężkim niedociśnieniem i nadmierną sedacją.
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to senność, zmęczenie i osłabienie, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej oraz obniżenie ciśnienia tętniczego. Bywają też nudności i dolegliwości żołądkowo-jelitowe, osłabienie siły mięśniowej, zwolnienie akcji serca (bradykardia), bezsenność lub zaburzenia snu, a także wzrost aktywności aminotransferaz, czyli enzymów wątrobowych.
Zgłoś lekarzowi swoje choroby i przyjmowane leki - on oceni, czy tyzanidyna jest dla Ciebie bezpieczna.